tag:blogger.com,1999:blog-35534972011-04-21T22:38:03.831+04:30قمار عاشقانهGHOMAR-E-ASHEGHANEAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comBlogger2631100tag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1167130444658910152006-12-26T14:20:00.000+03:302006-12-26T14:24:04.673+03:30به کجا چنین شتابانگون از نسیم پرسید،دل من گرفته اینجاز غبار این بیابان،هوس سفر نداری؟همه آرزویم اما،چه کنم که بسته پایمبه کجا چنین شتابان؟به هرآن کجا که باشد به جز این سرا، سرایم...سفرت به خیر اما، تو و دوستی خدا راچو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی به شکوفه ها،به باران،برسان سلام ما را، برسان سلام ما را،برسان سلام ما را...تو مسیر پر پیچ و خم جاده زندگی،بعضی وقتها که پای آدم بسته می شه و به هر Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1166553124428177462006-12-19T21:59:00.000+03:302006-12-19T22:11:34.816+03:30گاهی مسیر جاده به بن بست می رودگاهی تمام حادثه از دست می رودگاهی همان کسی که دم از عقل می زنددر راه هشیاری خود مست می رودگاهی غریبه ای که به سختی به دل نشستوقتی که قلب خون شده بشکست می روداول اگرچه با سخن از عشق آمدهآخر خلاف آنچه که گفته است می رودگاهی کسی نشسته که غوغا به پا کندوقتی غبار معرکه بنشست می روداینجا یکی برای خودش حکم می دهدآن دیگری همیشه به پیوست می رودوای از غرور تازه به دوران رسیدهAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1166004951848925592006-12-13T13:44:00.000+03:302006-12-13T13:45:51.866+03:30دیروز، سر کلاس، استاد دوست داشتنی، احمدرضا دالوند از جادوی ﭘارسی سخن می گفت.شیرین و عاشقانه، واﮋه واﮋه از دل می ربود و بر دل می نشاند.از دوست دیرینی که درمسکو ﭘس از جدال فراوان با مسئولین روس تبار مدرسه به جهت نوشتن نام فرزندش نا امید می گوید: اوستا، دخترم بیا بریم... و مدیر روس مدرسه با تعجب از زبان بکار برده شده می ﭘرسد و فراوان از تاثیر جادوییش می گوید و از حال خوبی که باشنیدن این" نغمه" بر Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1162977523642953662006-11-08T12:46:00.000+03:302006-11-08T12:48:43.656+03:30با من امشب چیزی از رفتن نگونه! نگو! از این سفر با من نگومن به پایان می رسم از کوچ توبا من از آغاز این مردن نگوکاش می شد لحظه ها را پس گرفتکاش می شد از تو بود و تا تو بودکاش می شد در تو گم شد از همهکاش می شد تا همیشه با تو بودبا من امشب چیزی از رفتن نگونه! نگو! از این سفر با من نگومن به پایان می رسم از کوچ توبا من از آغاز این مردن نگوکاش فردا را کسی پنهان کندلحظه را در لحظه سرگردان کندکاش ساعت را Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1161627947451431012006-10-23T21:50:00.000+03:302006-10-23T21:55:47.466+03:30آنها که به سر در طلب کعبه دویدندچون عاقبت الامر به مقصود رسیدندرفتند...رفتند در آن خانه که بینند خدا رابسیار بجستند خدا را و ندیدندچون معتکف خانه شدند از سر تکلیفناگاه خطابی هم از آن خانه شنیدندکی خانه پرستان چه پرستید گل و سنگآن خانه پرستید که پاکان طلبیدند...خدایا،خدای من،عزیزم!تو اون لحظه های آخر هرچی که بهت اصرار کردم فقط و فقط یک روز دیگه بهم فرصت بدی تا شاید تو این یک روز بتونم محرم بشم Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1160770265386964562006-10-13T23:33:00.000+03:302006-10-13T23:41:05.386+03:30"دعا فقط صحنه خواندن نیست ،که عرصه شناختن او هم هست.مونولوگ نیست،دیالوگ هم هست. سخن گفتنی دوسویه است و در این مکالمه و مخاطبه است که هم انس حاصل می شود هم شناخت. هم پالایش روح می شود ،هم تقویت ایمان هم دل خرسند می گردد ،هم خرد.و چنین است که آدمی به تمامیت خویش در محضر تمامیت طلب ربوبی حاضر می شود و نه دستار،که سر را هم می بازد، و نه به اضطرار عاقلانه، که به اختیار عاشقانه می شکند.معشوق، همه وجود Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1160769819945348502006-10-13T23:30:00.000+03:302006-10-15T17:44:09.530+03:30بیا ای ناجی قلبمبی تو قلب من شکستهاین همون دل شکسته است که به انتظار نشستهای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینمبا تو مثل یک ستاره بی تو من خاک زمینمعاشقم،عاشقترینمبگو که اینو میدونمحالا که از عشقت دیوونمبگو که با تو می مونمای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینمبا تو مثل یک ستاره بی تو من خاک زمینممی خوام از دست تو گهواره بسازمسر بزارم روی دستات به سعادتم بنازممی خوام اون چشمای دریایی رو Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1159184866395378192006-09-25T15:16:00.000+03:302006-09-25T15:24:29.690+03:30خدایا٬باید اعتراف کنم که من باختم!من یک بازنده ام...تو قمار عاشقانه تو٬ که همه ازت با صفات کریم و رحیم و رحمان وهزار تا صفت خوب دیگه یاد می کنن و من هم از اعماق وجودم قبول دارم اینو٬باختم...با بدترین نتیجه هم باختم...اما خودت می دونی که نباید اینجوری می شد.اینجاش دیگه تو مکار بودی!نبودی؟من و تو قرار یک قمار عاشقانه رو داشتیم٬جوانمردانه و منصفانه!خدایا٬من فقط یک لحظه غفلت کردم و برگشتم! تو درست توAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1158404981132015282006-09-16T14:37:00.000+03:302006-09-16T14:49:07.413+03:30بوی پاییز که میاد فقط و فقط میشه یاد مدرسه افتاد!مدرسه و مدرسه رفتن...حالا که سالها از اون روزهای مدرسه ای بودن میگذره و این بوی خوش پاییز و بوی ناخوش مدرسه هر از گاهی دور و بر بینی سرک می کشه و آروم جاشو تو رد خاطره ها باز می کنه از خودم می پرسم چی شد که ما دیگه مدرسه نرفتیم؟درست یادم نمیاد اما تا اونجایی که فکر می کنم میبینم 12 سال همه فکر و ذکرمون مدرسه و مدرسه رفتن بود ولی یهو بعد از این Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1157436123255375892006-09-05T09:30:00.000+03:302006-09-05T09:32:03.266+03:30"قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ"بگو : اى بندگان من كه [ با ارتكاب گناه ] بر خود زياده روى كرديد ! از رحمت خدا نوميد نشويد ، يقيناً خدا همه گناهان را مي آمرزد ; زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است ; آیه 53 - سوره مبارکه زمرAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1157304848294809252006-09-03T21:02:00.000+03:302006-09-03T21:04:08.310+03:30پشت سر پلها شکستهپیش رو نقش سرابیهوشیار افتاده مستیدر خرابات خرابیمهربانی کیمیا شدمردمی دیریست مردهسرفرازی را چه داندسر به زیری سر سپرده...می روم دلمردگی ها را ز سر بیرون کنمگر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنمبر کلام ناهماهنگ جدایی خط کشمدر سرود آفرینش نغمه ای موزون کنمدر دو روز عمر خود بسیار دلمردیده امبس ملامت ها کزین نامردمان بشنیده امسردهد در گوش جانمموی همرنگ شبانممن که عمر رفته بر خاکستر غمAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1156447293367451432006-08-24T22:41:00.000+03:302006-08-24T22:56:35.033+03:30ضیافت های عاشق را خوشا بخشش خوشا ایثارخوشا پیدا شدن در عشق برای گم شدن دریاچه دریایی میان ماستخوشا دیدار ما در خوابچه امیدی به این ساحلخوشا فریاد زیرآبخوشا عشق و خوشا خون جگر خوردنخوشا مردن،خوشا از عاشقی مردناگر خوابم،اگر بیداراگر مستم،اگر هشیارمرا یارای بودن نیست تو یاری کن مرا ای یارتو ای خاتون خواب من،من تن خسته را دریاب ، مرا هم خانه کن تا صبحنوازش کن مرا تا صبح همیشه خواب تو دیدن، دلیل بودن Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1153563728405518972006-07-22T13:46:00.000+03:302006-07-22T13:52:09.700+03:30منو با یه بوسه ببر تا ستارهبمون و یه لحظه نگام کن دوبارهتو چشمای نازت یه دنیا امیدهمنو با یه بوسه ببر تا سپیدهتو بودی که عشقو به قلبم سپردیمنو تا به جشن شب و آینه بردیتو که باشی دنیا قشنگه همیشهدیگه حتی پرواز برام ساده میشهمنو با یه بوسه ببر تا ستارهیه شب زیر بارون صدام کن دوبارهخدایا... هیچوقت روتو از هیچ آفریده ایت برنگردون... قسم به خودت که بدترین عذابته...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1152045185962898902006-07-04T23:53:00.000+03:302006-07-05T00:08:40.423+03:30همیشه وقتایی که دلم هوای اینجارو می کنه و دست به کیبورد میشم چیزی ذهنم رو مشغول کرده و من هم می نویسم.اما امشب واقعا هیچ فکری ندارم متعجب به این دنیای تیره خیره شدم و با دهن باز همه چیز رو میبینم و تنها سعی میکنم ببینم، بشنوم، و تا اونجایی که میشه سعی کنم هضم کنم ، سعی کنم بپذیرم.دنیایی که مردمش مدتهاست مشغول فوتبالن و با این فوتبال زدگی از همه چیز افتادن نه قیمت نفت فرق چندانی کرده و نه حتی Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1150004541784214482006-06-11T09:10:00.000+03:302006-06-11T09:12:21.796+03:30هر آتشی یکروز بالاخره خاکستر میشه...آتش عشق از این قاعده مستثنی است؟من که بعید می دونم...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1149973427011345982006-06-11T00:31:00.000+03:302006-06-11T00:33:47.023+03:30همه مثل همن، مثل هم!با اخلاق و رفتارهای مشابه و البته با عکس العمل های تقریبا یکسان!آره...چه فرقی داره؟ تو هم مثل همه...اونوقت میشه به کسی تکیه کرد؟میشه به کسی فهموند که دوستت دارم؟نه! هرگز...به کسی بر نخوره، بر نخورهمن یکی پنجره مو می بندماین همه پنجره باز بسه،من به باغ آینه می خندمبه کسی بر نخوره، برنخورهمن یکی پیش خودم می مونمدر شب بی کسی و بی حرفی برای دل خودم می خونم....خواب بودم بیدار Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1146418113677227452006-04-30T20:55:00.000+03:302006-04-30T20:58:33.690+03:30اسم علیرضا رو که رو گوشیم دیدم فهمیدم قضیه چیه؟از من شماره شناسنامه می خواست.بهش گفتم.من می دونستم قبول نمی شم اما این جور وقتا ته دل آدم یه نورایی می زنه.قلبم داشت میومد تو دهنم.تند میزد.چقدر زحمت کشیده بودم،چقدر غصه خورده بودم،همه خستگی ها یهو پیچید تو تنم،نخونده بودم،امااز جون مایه گذاشته بودم،عرق سرد رو بدنم نشسته بود...آروم و شمرده گفت:تو غیر مجازی!یعنی اینقد بد داده بودی؟!می دونستم...هیچ Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1146082303062328952006-04-26T23:40:00.000+03:302006-04-26T23:41:43.076+03:30وقتی میای صدای پات از همه جاده ها میاد٬انگار نه از یه شهر دور که از همه دنیا میاد٬تا وقتی که در وا میشهلحظه دیدن می رسه٬هر چی که جاده است رو زمین به سینه من می رسه٬ای که تویی همه کسمبی تو می گیره نفسماگه تورو داشته باشم به هرچی می خوام میرسم...روزهایی از جنس همین روزها٬نه از حیث حال و هوابل از جنس تازیانه باران های بهاری٬ از جنس همان ها که بی پروا و مصمم٬شادان٬ بر زمین می کوبدبا لحظه لحظه های نابAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1145298207497493132006-04-17T21:27:00.000+03:302006-04-17T22:01:22.760+03:30مثل تو٬ مثل یه کفترمثل من٬ مثل یه کودکمثل من٬ مثل یه شاخهمثل تو٬ مثل یه پوپکمثل ابریشم تاریک این شب راهه خاموش٬ که گر می گیره از خودسوزی شاداب یک آوازمثل آیینه بی نقص این تالاب زنبق پوش٬که تن وا کرده زیر بارش رگبار پای اندازمثل پروانه ای در مشتچه آسون میشه مارو کشتمثل تصویر ماه تلخ تبعیدی٬که رو تالار این بیراهه افتادهمثل این ساکت دلگیر آواره٬ که تن وا کرده رو دلتنگی جادهمارو با قطره اشکی میشه Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1144869496753614562006-04-12T22:38:00.000+03:302006-04-12T22:53:47.120+03:30 جاده تهران – فشم٬سه شنبه بیست و سوم فروردین ماه هشتاد و پنج-ساعت 6 عصر بغل بغل مستی قهقهه های سرخوشانه٬فریم فریم تصاویر تکرار نشدنی٬سبد سبد نگاه٬و لحظه لحظه دوست داشتن...نمی دونم! اما کاملا بعید می دونم که تا آخر زندگیم جایی خاطره انگیز تر و پرحس تر از جاده فشم٬جاده لواسان ٬ جاده تللو و اون حوالی پیدا کنم...من اولین بار تو یک روز بهاری٬ از همون بهاری هایی که بدون هیچ مقدمه ای تنها با یک Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1143194011374693902006-03-24T13:10:00.000+03:302006-03-25T10:22:05.890+03:30پندی در تنهایی به خویشتن...از این مرتع آهوانه بگریزکه آغل خوکان است آنچه فردوسش می نمایند.دل به چه خوش داشته ای؟که مرکب رهوارت در زیر است و کلاه آفتابگیرت بر سر؟مگر ندانستیکه بی مرکب و کلاهت به آن تیره ی جاودان خواهند سپرد؟مگر ندانستی؟چون شترانت تشنه ماندن آموختندو به غدیری دیگر – ده روزه راهی در پیش- نویدت دادند.چه غدیری ای دوست؟که برای ماندگان٬طریقی نیست تا غدیری باشد.اگر طاغی نیستی ساقی نیز Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1142931905751945702006-03-21T12:10:00.000+03:302006-03-22T15:01:36.033+03:30خرم آن روز کز آن منزل ویران برومراحت جان طلبم وز پی جانان برومگرچه دانم که بجایی نبرد راه غریبمن ببوی سر آن زلف پریشان برومدلم از وحشت زندان سکندر بگرفترخت بربندم و تا ملک سلیمان برومچون صبا با تن بیمار و دل بی طاقتبهوا داری آن سرو خرامان برومدر ره او چو قلم گر به سرم باید رفتبا دل زخم کش و دیده گریان برومنذر کردم گر از این غم بدرآیم روزیتا در میکده شادان و غزلخوان برومبهواداری او ذره صفت رقص Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1142142656422837852006-03-12T09:20:00.000+03:302006-03-12T09:23:38.976+03:30سخت ترین روزهای زندگیم را می گذرانم دل شکن ترینشان را‍‍،دل شکن ترین روزهای سخت و آشفته بی خنده!خیال آشفتگی، خیال آشفتگی، خیال آشفتگی...آشفتگی خیال رفتن ندارد از این ذهن خسته و بیمارهمچون مار چنبره زده براندیشه دردناک جوانی از دست رفته ام،جوانی از دست رفته ای را که بازگشتی نیستش، هرگز!آشفته ام،آشفته...نه نوری به نشانه فردا می بینم،نه کورسویی به نشانه دیروز!آشفته ام،آشفته...آشفتگی تاب و توان را از Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1141982051431368212006-03-10T12:42:00.000+03:302006-03-10T12:44:11.440+03:30با من صنما دل یک دله کنگر سر ننهم آن گه گله کنمجنون شده ام از بهر خدازان زلف خوشت یک سلسله کنسی پاره به کف در چله شدیسی پاره منم ترک چله کنمجهول مرو با غول مروزنهار سفر با قافله کنای مطرب دل زان نغمه خوشاین مغز مرا پر مشغله کنای زهره و مه زان شعله رودو چشم مرا پر مشغله کندیوان کبیرمولانا جلال الدینAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1141107898443869572006-02-28T09:52:00.000+03:302006-02-28T09:56:37.656+03:30خوب منطقی اش هم همین بود!همون موقع،یعنی همون چند ماه ‍ﭘیش وقتی عاقلانه و منطقی فکر می کردم تنها جوابی که تو سرم میومد یه نه بزرگ و چاق و چله بود...می دونستم که نمی رسم! با این همه مشکل خانوادگی و گرفتاری کاری من،خودم در نهایت صحت و سلامت عقلی و فکری (حداقل اونموقع اینجوری بود) می دونستم که نه می رسم این همه درس رو بخونم و اگر هم برسم تمرکز کافی برای همچین کاری رو ندارم...نمی دونم اون روز صبح یهو Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1139691661084567822006-02-12T00:29:00.000+03:302006-02-16T10:03:45.256+03:30این آقای با احساس وقتی داشت خاطرات سخت زندگیش رو تعریف می کرد یه چیزی گفت که عجیب به دلم نشست:"تو زندگی حوادثی پیش میاد و اتفاق هایی می افته که حتما محرومیت هایی رو با خودش یدک می کشه..."و من با تمام وجود احساس کردم منظورش رو...------------------------------------------------------------------------------------این عکس رو سه٬چهار سال پیش٬اون زمان که هنوز همه چیز خیلی خوب بود و دل من هم خیلی خوش Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1139477900806027222006-02-09T13:06:00.000+03:302006-02-09T13:20:49.196+03:30   مردان بزرگ اضافه بر همه خصلت های نیک و پاک٬یک ویژگی عجیب دارن و اون ماندگاری و جاودانگی تاریخی اونهاست.وقتی که این خاصیت با اسم ناب و خصلت خدایی همراه بشه این ماندگاری و جاودانگی رو چند برابر می کنه.اما خاص تر و عجیب تر از همه این حرف ها ٬ حرف ظلم و ظالم و مظلومه.زمانی که همه این خواص با ظلمی بی بدیل و مظلومیتی تاریخی همراه میشه تبدیل میشه به حکایت سینه سوزی که تا برقراری اون چیزی که دنیا و Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1137479590326129192006-01-17T09:59:00.000+03:302006-01-17T10:03:10.336+03:30آن که می گوید دوستت می دارمخنیاگر غمگینی است که آوازش را از دست داده استای کاش عشق را زبان سخن بود...هزار کاکلی شب در چشمان توستهزار قناری خاموش در گلوی منعشق را ای کاش زبان سخن بود...آن که می گوید دوستت می دارمدل اندوهگین شبی است که مهتابش را می جویدای کاش عشق را زبان سخن بود...هزار آفتاب خندان در خرام توستهزار ستاره گریان در تمنای منعشق را ای کاش زبان سخن بود...احمد شاملوری را‍،آلبوم جدیدیه که Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1137402932082189802006-01-16T12:44:00.000+03:302006-01-16T12:45:32.093+03:30قاصد روزان ابری،داروگکی می رسد باران؟...بعضی وقت ها انتظار‍،انتظاری که میتونه شیرین هم باشه تبدیل به طناب چرب و کثیفی می شه که هر چقدر بیشتر بهش چنگ بزنی عقب تر برمی گردی و طولانی تر میشه...انتظار،انتظار،انتظار...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1137091862276856632006-01-12T22:16:00.000+03:302006-01-12T22:21:02.286+03:30روز پاييزي ميلاد تو در يادم هستروز خاكستري سرد سفر يادت نيستناله ناخوش از شاخه جدا ماندن مندر شب آخر پرواز خطر يادت نيستتلخيه فاصله ها نيز به يادت ماندستنيزه بر باد نشستست و سپر يادت نيستخواب روزانه اگر درخور تعبير نبودپس چرا گشت شبانه در به در يادت نيستمن به خط و خبري از تو قناعت كردمقاصدككاش نگويي كه خبر يادت نيستآتش خشك تو بر ريگ بيابان ماسيدكوزه اي دادمت اي تشنه مگر يادت نيست؟تو كه خودسوزيه Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1136535274849913522006-01-06T11:41:00.000+03:302006-01-06T11:44:34.860+03:30دلم به بلنداي آسمان سياه چشمانت گرفته است...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1135664017181066352005-12-27T09:32:00.000+03:302005-12-27T09:43:37.193+03:30رویای آبی۵دیماه هزار و سیصد و هشتاد و چهار- تهرانهوای آزاردهنده و آلوده پایتخت گهگاهی با اومدن بارونی یا وزیدن بادی تبدیل می شه به تابلوهایی از آسمون آبی و تمیز.این هوای آلوده، زلال و پاک و آسمونی میشه و رویای دیرینه مردمان ‍پایتخت رو برای روزهایی هرچند کوتاه برآورده می کنه اماکاش میشد همراه این آبی آسمونی دلهای سیاه و تاریک آدمهای زیر این آسمون هم برای لحظه هایی رنگ آبی آسمون به خودش بگیره،اینجاAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1135505869270083802005-12-25T13:46:00.000+03:302005-12-25T13:47:49.283+03:30در زمانی که وفا‍قصه برف به تابستان است،و صداقت گل نایابیبه چه کس باید گفت،با تو انسانم و خوشبخت ترین...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1134939771350236402005-12-19T00:29:00.000+03:302005-12-19T00:32:51.366+03:30"سر خود را مزن اين گونه به سنگ، دل ديوانه تنها،دل تنگمنشين در پس اين بهت گران،مدران،جامه جان را مدرانمكن اي خسته بر اين بغض درنگدل ديوانه تنها، دل تنگ...پيش اين سنگ دلان قدر دل و سنگ يكي است،قيل و قال زغن و بانگ شباهنگ يكي استديدي آن را كه تو خواندي به جهان، يارترينچه دل آزارترين شد، چه دل آزارتريننه همين زردي و بيگانگي از حد گذراندنه همين در غمت اينگونه نشاند،با تو چون دشمن دارد سر جنگ،دل ديوانهAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1134848820973831232005-12-17T23:13:00.000+03:302005-12-17T23:17:00.983+03:30عشق ها مي ميرند،رنگها، رنگ دگر مي گيرندو فقط خاطره هاست كه چه شيرين و چه تلخبا همه تلخي و شيريني خود مي گذرد...اخوان ثالثAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1134723540512210012005-12-16T12:24:00.000+03:302005-12-17T09:51:49.316+03:30نميشه اسمشو گذاشت كوچيك شدن آدمها،وقتي كه دلخوشي هاشون (مخصوصا اگه آدمهاي ايده آليستي باشن) هر روز كوچيك و كوچيكتر بشه...وسط اين همه گرفتاري و كار و كار و كار و كلاس و كار و درس و بي خوابي خبر اكرانش رو دادن و من در نهايت دلخوشي محصول اين خبر با عزم جزم شده يك روز بعد از اين اكران مبارك در حالي كه چشمام به سختي باز ميشد تو سالن بزرگ و سرد و تاريك و بي نهايت خاطره انگيز سينما عصر جديد با حرص و Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1133554247687741162005-12-02T23:37:00.000+03:302005-12-02T23:40:47.696+03:30دلتنگم...سخت دلتنگم...دلتنگ روزهاي رفته،يادگاران گذشته..آرام،آرام،آرام...سخت دلتنگم...ياد باد،ياد گذشتهشاد باد،اين دل زرد و تهي در حسرت ديدار باد...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1133124227450681432005-11-28T00:06:00.000+03:302005-11-28T11:30:26.880+03:30از اين سفره سرد و خالي،از اين سرپناه خيالي...نجاتم بده،نجاتم بده...از اين خواب عاشق كش بد،از اين فكر بايد،نبايد...نجاتم بده،نجاتم بده...از اين صحنه پر هياهو،تو از ترس چاقو در آهو...نجاتم بده،نجاتم بده...از اين لحظه هاي كشنده،از اين ضجه هاي زننده...نجاتم بده،نجاتم بده...نبايد بذاري ستاره بميره،نبايد دل شادي ما بگيره،نبايد كه اين ترس دوري بريزه،همين وحشت از تو مردن عزيزه...همين نم نم غم كنار تو Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1132607946456800342005-11-22T00:45:00.000+03:302005-11-22T09:46:44.660+03:30"اندهت را با من قسمت كن،شاديت را با خاكو غرورت را با جوي نحيفي كه ميان سنگستانمثل گنجشكي پر مي زند و مي گذرداسب لخت غفلت در مرتع انديشه ما بسيار استبا شترهاي سفيد صبر در واحه تنهاييمي توانيم به ساحل برسيمو از آنجاناگهانبا هزاران قايقبه جزيره هاي تازه برون جسته مرجانحمله ور گرديمتو غمت را با من قسمت كنعلف سبز چشمانت را با خاكتا مداد مندر سبخ زار سپيد كاغذباغي از شعر برانگيزدتا از اين ورطه بي Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1132414723024537872005-11-19T19:06:00.000+03:302005-11-19T19:12:13.646+03:30آسياب اگر به نوبت،بگو پس نوبت ما، كو؟سهم ما،قسمت ما، كو؟حرمت خلوت ما، كو؟Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1132346626843871932005-11-19T00:10:00.000+03:302005-11-19T00:21:03.906+03:30آخ...بازم مثل هميشه ناباورانه شكستم...عين اين بچه هاي ساده و احمقي كه گول خوردن و تازه فهميدن كه بهشون دروغ گفتن فقط بهش نگاه مي كنم. ديگه وقتايي كه نمي تونم خودمو نگه دارم و بغض داره خفم مي كنه، تا اونجايي كه مي تونم داد مي زنم،تحديدش مي كنم، باهاش قهر مي كنم اما انگار نه انگار...اين جوري كه ميشه احساس مي كنم كه بايد رفت،بايد گذاشت و گذشت...تصميمم رو كه ميگيرم و ميخوام بشينم حساب كتاب كنم و چك Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1131565367719541732005-11-09T23:10:00.000+03:302005-11-09T23:12:47.730+03:30همه عمر بر ندارم سر از اين خمار مستيكه هنوز من نبودم كه تو در دلم نشستيتو نه مثل آفتابي كه حضور و غيبت افتددگران روند و آيند و تو همچنان كه هستيسعديAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1131086481671478512005-11-04T10:08:00.000+03:302005-11-04T10:11:21.686+03:30زهي عشق,زهي عشق كه ماراست خداياچه نغز است و چه خوب است و چه زيباست خداياچه گرميم,چه گرميم از اين عشق چو خورشيدچه پنهان و چه پنهان وچه پيداست خدايا... (ديوان كبير,غزل95)29 روز تمرين خوب بودن,تمرين نخوردن,تمرين نگفتن,تمرين زندگي كردن...به اميد اين كه حتي شده يك بند از اين قل و زنجير هاي بسته شده به پامون تو اين وانفساي زر و زور براي مدتي باز شده و يه كمم كه شده Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1130481460668742322005-10-28T10:05:00.000+03:302005-10-28T10:07:40.680+03:30آروم و مطمن از جا بلند شد.وضو گرفت و مصمم تر از هميشه به راه اقتاد.نه به سكوت كوچه هاي غمگين كوفه توجه مي كرد,نه به ضجه هاي مرغ و خروسهايي كه معصومانه مي خواستند جلوشو بگيرن.اون بايد مي رفت.قبل از رسيدن به مسجد كوفه چند لحظه اي ايستاد.آسمونو نگاه كرد,دلش آروم گرفت و مطمن تر شد.وارد مسجد كه شد لبخندي كه كمتر تو چهره اش ميشد ديد رو به لب داشت.آروم به سراغ آقاي قاتل رفت و به بهونه نماز بيدارش Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1129742842703753022005-10-19T20:55:00.000+03:302005-10-19T20:57:22.710+03:30روي بنما و وجود خودم از ياد ببر خرمن سوختگان را همه گو باد ببرما كه داديم دل و ديده به طوفان بلا گو بيا سيل غم و خانه ز بنياد ببرزلف چون عنبر خامش كه ببويد هيهات اي دل خام طمع اين سخن از ياد ببرسينه گو شعله آتشكده پارس بكش ديده گو آب Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1128713124176273742005-10-07T22:49:00.000+03:302005-10-07T22:55:24.186+03:30روزهاي بي خاطره مان پشت هم پي در پي مي گذرند...روزهاي مملو از اندوه را خاطره اي نيست تا از خود بر جاي گزارد...درد را ياد و خاطره مفهوم ندارد...تلخي را با واژه خاطره معنا نمي توان كرد...روزهاي بي خاطره...هر روز,نو به نو, از كنار هم مي گذريم. بي نگاه, سرد و بي تفاوتاز كنار هم مي گذريم,بي آن كه اندك يادي در دل برگيريم,مگر نه آن است كه خاطره, اين تصوير زنده گذشته را بايد به دوش كشيد تا شايد آينده را Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1128369094371342722005-10-03T23:11:00.000+03:302005-10-03T23:21:34.376+03:30هر روز كه مي گذره با يه اميد تازه از خواب بيدار مي شم...غروب كه نشده نا اميد تر از هر روزه ديگه به اين اوضاع ناجور فكر مي كنم كه اگه درست نشه...با خودم مي گم اي بابا خدا بزرگه...آره بچه جون خيلي خيلي بزرگه اما كسي نيست بگه به تو چه كه بزرگه بچه جون...آقاهه واقعا كاري كردم كه اين اوضاع تقاصش باشه؟لحظه ديدار نزديك است,باز من ديوانه ام,مستم,باز مي لرزد,دلم,دستم...باز گويي در جهان ديگري هستم...هاي Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1114367928689103372005-04-24T23:02:00.000+04:302005-04-24T23:08:48.690+04:30حالم داره بهم مي خوره!نميدونم كه دقيقا تو چه شرايطي هستم و چه غلطي دارم مي كنم. آخ......نازك آراي تن ساقه گلي,كه به جانش كشتم,و به جان دادمش آباي دريغا,به برم مي شكند...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1112815167854516672005-04-06T23:37:00.000+04:302005-04-06T23:52:01.393+04:30...و چكيدن همه عشق من است،گونه خشك تو را قطره بارانم اگر خيس كند...به خدا حالا كه همه وجودم شده قطره باران ديگه خيلي سخته...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1112118669094913772005-03-29T22:16:00.000+04:302005-03-29T22:21:09.096+04:30كاش به شهر خوب تو مرا هميشه راه بود،راه به تو رسيدنم همين پل نگاه بودمرا ببر به خواب خود كه خسته ام از همه كس،كه خواب و بيداريه من هر دو شكنجه بود و بس...آقاهه ، دلم خيلي تنگته...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1111905413534575312005-03-27T11:03:00.000+04:302005-03-30T09:49:56.883+04:30"عزيز من!شب عميق است؛اما روز از آن هم عميق تر است.غم عميق است اما شادي از آن هم عميق تر است.ديگر به ياد نمي آورم كه اين سخن را در جواني در جايي خوانده ام, يا در جواني,خود آن را در جايي نوشته ام.اما به هر حال ,اين سخني است كه آن را بسيار دوست مي دارم.ديروز,نزديك غروب , باز ديدمت كه غمزه بودي و در خود.من,هرگز,ضرورت اندوه را انكار نمي كنم؛چرا كه مي دانم هيچ چيز مثل اندوه ,روح را تصفيه نمي كند و Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1111644884061536852005-03-24T10:40:00.000+04:302005-03-24T10:44:44.063+04:30دوستم داشته باش,دوستم داشته باش,بادها دلتنگند, دستها بيهوده, چشم ها بي رنگنددوستم داشته باش,شهرها مي لرزند, برگها ميسوزند,يادها مي گندندباز شو تا پرواز,سبز باش از آواز,آشتي كن با رنگ ,عشق بازي با سازدوستم داشته باش,سيب ها خشكيده, ياسها پوسيده, شير هم ترسيدهدوستم داشته باش,عطرها در راهند,دوستت دارم ها, آه...چه كوتاهنددوستت خواهم داشت,بيشتر از باران,گرمتر از لبخند,داغ چون تابستان,دوستت خواهم داشت,Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1091208916771405422004-07-30T22:00:00.000+04:302004-07-30T22:20:02.350+04:30چند روز پيش وقتي كه تنها, براي انجام يه كار اداري به يكي از شهرهاي اطراف تهران مي رفتم,همينجوري و بدون اين كه حواسم به پدال گاز فشرده شده زير پام باشه  ياد اينجا كردم.ياد همه روزهايي كه با نوشتن_ همه چيزم گذشت,همه چيز!  داشتم فكر ميكردم كه چند وقته من اينجا مينويسم.اول باورم نشد اما يه كم كه فكر كردم ديدم حدود  دو ماه پيش,هفدهم خرداد, اينجا,خونه امن واگويه هاي سرخوشانه ديروز و انبار گذشته هاي Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1086806063053869092004-06-09T22:58:00.000+04:302004-06-09T23:04:23.053+04:30"گفتني ها كم نيست، من و تو كم بوديم خشك و پژمرده و تا روي زمين خم بوديم گفتني ها كم نيست ، من و تو كم گفتيم مثل هذيان دم مرگ از آغاز چنين درهم و برهم گفتيم ديدني ها كم نيست ، من و تو كم ديديم بي سبب از پائيز جاي ميلاد اقاقي ها را پرسيديم چيدني ها كم نيست ، من و تو كم چيديم وقت گل دادن عشق روي دارقالي بي سبب حتي پرتاب گل سرخي را ترسيديم خواندني ها كم نيست ، من و تو كم خوانديم من و تو Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1082435824706639382004-04-20T09:07:00.000+04:302004-04-20T09:11:02.280+04:30 كار_ رفتن تا قله ها،بلندي ها كار_ سقوط از اوج تو به زير پا كار_ خوب قطره قطره باران شدن،گم شدن در آبي ترين جاي دريا كار_ بدنيا آمدن،كاردشوار درك دلتنگي هاي زن،كار_ ايثار كار_ از بر كردن تو،پيرهن تو بهترين غزل ناز_ من،بهترين كار كار_ فهميدن زن كار تمام وقت من كار_ خوب سرزدن از عطر تو سررفتن... حالا كه فكر ميكنم تقريبا مطمنم كه تو يكي از همين روزهاي بهاري بوده!حتي عاقلانه هم كه فكر ميكنم ميبينم Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1080723847594425972004-03-31T13:34:00.000+04:302004-03-31T13:37:39.390+04:30"وقتي كه ساعت ها در مه سفر مي كني,وقتي كه يكي دو متر بيشتر پيش پايت را نمي بيني,وقتي نمي داني چند ساعت از روز گذشته است و چه قدر به شب مانده,وقتي فصل و زمان را گم مي كني,به فندق كوچك شناوري بدل مي شوي كه در چالابي افتاده و بايد آنقدر بماند تا بگندد و بپوسد و به خاك بدل شود بي آن كه جوانه يي از آن سر بركشد.و اين حال ماست كه ميعادي داريم كه موعدي ندارد.بايد به چيزي بپيونديم,اما كي,كجا و چگونه؟ Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1079466730336280352004-03-16T23:22:00.000+03:302004-03-16T23:27:38.513+03:30"...چسبيدم به زمين! دقيقا نميدونم كجا. بعضي وقتهاش درست به سختي طوفان هاي شن كوير و بعضي وقتهاش مثل تلاطم درياي طوفانيه,سخت اما خيس. غروبهاش شبيه دلتنگي نارنجي وسط خورشيد و صبح هاش مثل كرخي برف و سرماي كوهستان. گيج و منگي اش مثل خوردن محكم يه چوب وسط فرق سر آدمه,از اونايي كه بالاي سرت ستاره و جوجه درمياد! حكايت بي خوابي هاش شبيه آدمايي كه سالهاست خواب آروم و بي دغدغه براشون يه روياست و هميشه وسط Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1072555093816696392003-12-27T23:28:00.000+03:302003-12-30T20:38:46.653+03:30زمين نلرز كه خانه ام گلي است, زمين نلرز كه توان به دوش بردن بار تنهايي در من نيست, زمين نلرز كه زندگي يگانه سهم من از هستي است... نفس هاي تازه و جووني كه زير خروارها خاك بريده ميشن,لودر نيست كه تل خاك رو كنار بزنه! خون هايي كه مثل چشمه گرم و جاري مي جوشن و روي زمين مي ريزن, آمبولانس نيست تا مجروح ها رو منتقل كنه! نبض گرم آدمهايي كه تا ديروز توي خونه خودشون زندگي ميكردن از سرما متوقف ميشه,هيچ Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1072011724357536352003-12-21T16:32:00.000+03:302003-12-21T16:41:46.186+03:30من براي تو ميخونم هنوز از اين ور ديوار, هر جاي گريه كه هستي,خاطره هاتو نگه دار... تو نميدوني عزيزم حال روزگار مارو, توي ذهن آينه بشمار تك تك حادثه هارو خورشيدو از ما گرفتن,شكر_شب!ستاره پيداست از نگاه ما جرقه صدتا فانوسه كه روياست من براي تو ميخونم بهترين ترانه هارو, دل ديوارو بلرزون,تازه كن خلوت مارو... هم غصه بخون با من تو اين قفس بي مرز, لعنت به چراغ سرخ, لعنت به چراغ سبز... خورشيدو از ما Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1070393308822067332003-12-02T22:58:00.000+03:302003-12-02T23:06:29.060+03:30كاش چون پاييز بودم...كاش چون پاييز بودم كاش چون پاييز، خاموش و ملال انگيز بودم برگهاي آرزوهايم، يكايك زرد مي شد، آفتاب ديدگانم سرد مي شد آسمان سينه ام، پر درد مي شد ناگهان توفان اندوهي به جانم چنگ ميزد اشكهايم،همچو باران، دامنم را رنگ مي زد، وه چه زيبا بود اگر پاييز بودم، وحشي و پرشور و رنگ آميز بودم شاعري در چشم من مي خواند...شعري آسماني در كنارم قلب عاشق شعله مي زد در شرار آتش دردي نهاني نغمه Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1068758368452513262003-11-14T00:49:00.000+03:302003-11-14T00:53:45.983+03:30علي را وصف در باور نيايد زبان هرگز ز وصفش برنيايد علي با درد غربت آشنا بود علي تنهاترين مرد خدا بود علي در آستين دست خدا داشت قدم در آستان كبريا داشت علي سوز و گدازي جاودانه است علي راز و نيازي عاشقانه است دل دريايي اش درياي خون بود ز خون باغ و بهارش لاله گون بود نواي عشق از ناي علي بود اذان سرخ,آواي علي بود... دل ز عشق تو دريا شد يا علي جان ز شوق تو شيدا شد يا علي ما به عهد تو پابنديم يا علي تا Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1067491293549411302003-10-30T08:51:00.000+03:302003-10-30T08:53:57.610+03:30" بايد اعتراف کنم, من نيز گاه به آسمان نگاه کرده ام دزدانه ٫ به ستاره ها نگاه کرده ام, نه به تمامی شان ٫ تنها به آنها که شبيه ترند آنها که به چشمان تو شبيه ترند..." اونم تو شباي سياه باروني... اونم تو سحرهاي ماه رمضون دم اذان... نگين كه تو شب سياه باروني ستاره نيست,من ديدمش... Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1067261800338363612003-10-27T17:03:00.000+03:302003-10-27T17:09:02.280+03:30يه آدم خيلي خسته اي كه همه انرژي اش تموم شده باشه,نمي تونه به هيچ چيز فكر كنه,نمي تونه درست تصميم بگيره,نمي تونه درست نگاه كنه ,نمي تونه درست جواب بده و حتي ديگه نمي تونه كسي رو دلداري بده...زود مي شكنه. ديگه نميتونم,واقعا نميتونم...خاليم!خاليه خالي...خيلي سخته يه بغض رو كه مدتهاست تو گلوي آدم لونه كرده رو نشه تركوند!كم كم خفه ميكنه آدمو... فقط اميدوارم كه زوده زود بگذره همه چيز و تموم بشه ...بيAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1066679403268963192003-10-20T23:18:00.000+03:302003-10-20T23:22:34.553+03:30از اونطرف هرچي نگراني و سنگينيه بايد بريزه رو سرمو و هيچ كدومشونم عين خيالشون نباشه.انگار نه انگار كه من بهشون گفتم نه و اونها بودن كه گوش نكردن.حالا هم اونها نيستن كه بايد اين چيزها رو تحمل كنن,منم كه بايد يه كابوس تلخ رو تو لحظه لحظه هاي تنهاييم جلوي چشمام تكرار كنم و جالبش اينجاست كه هميشه ام وقت جواب دادن كه ميشه نگاهاشون به سمت منه و ميگن چي كار كنيم؟ تو اين روزها بايد چشمامو ببندم و هر Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1065941582264759212003-10-12T10:22:00.000+03:302003-10-12T10:28:03.083+03:30من هيچ وقت هيچ پستي رو بر حسب وظيفه ننوشتم هر چي بوده احساساستي بوده كه برام خيلي عزيز بودن.اما اين بار يه كم فرق ميكنه و چون سرفرازي و غرور هم يه احساسه, خب ميشه نوشت,ضمن اين كه اونقدر اين خبر بزرگه كه واقعا نميشه ازش گذشت. شيرين عبادي وكيل زن ايراني به خاطر تلاش براي دفاع از حقوق زنان و كودكان برنده جايزه صلح نوبل در سال 2003 ميلادي شد. كل خبر همينه اما اونقدر بزرگ و غرور انگيزه كه بارها و Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1065384651205628772003-10-05T23:39:00.000+03:302003-10-05T23:53:25.963+03:30پاييز مگه براي چيه؟ مگه جز اينه كه تو هواي ابري و نسيم خنك روزهاش زير لب وقتي مياي صداي پات از همه جاده ها مياد ...رو زمزمه كني؟! ببين مهم نيست كه كسي مونده يا نه,تو زمزمه كن.مهم نيست كه هر كس در موردت چه فكري مي كنه و چه احساسي داره,تو زمزمه كن.ديگه مهم نيست كه كي هست و كي نيست,اين كه اصلا كي ميفهمه اينارو,تو زمزمه كن.اصلا به اين فكر نكن كه نه تنها صداي پا كه ديگه هيچ صدايي از جاده بلند نميشه,توAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1064520071775284832003-09-25T23:30:00.000+03:302003-09-25T23:31:11.926+03:30"هيچ چيز از آن انسان نيست, هرگز ني قدرتش, ني ضعفش, و ني دلش حتي و آن دم كه دست... و آن دم كه دست... اه,لعنتي!... و آن دم كه دست به آغوش مي گشايد, سايه اش صليبي ست... و آن دم كه مي پندارد خوشبختي اش را در آغوش فشرده است, آن را له مي كند. رندگي او طلاقي عجيب و دردناك است... هيچ عشقي را... هيچ عشقي را سرانجام خوش نيست..." Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1064171224038859582003-09-21T23:36:00.000+04:302003-09-21T23:37:04.090+04:30"...صدايي كه مي شنويد علامت خطر يا اعلام وضعيت قرمز است و معني و مفهوم آن اين است كه زمان حمله هوايي است.محل كار خود را ترك كرده و به پناهگاه برويد..." بيست و چند سال پيش بود كه گوشهامون با اين صدا آشنا شد.بهش هم ميگفتن آژير خطر!وضعيت قرمز! ما اونموقعها تازه به دنيا اومده بوديم و هنوز نمي دونستيم خطر چيه.مرگ رو هنوز برامون معني نكرده بودن. اين صداي آژير و خطري كه از راديوها پخش مي شد و احتمالا Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1063652448056132082003-09-15T23:29:00.000+04:302003-09-15T23:30:47.920+04:30به نظر من هر چيزي يه عمري داره.هر چيزي يه زماني داره.يه وقتي داره. شايد دوست داشتن رو,البته واقعيش!, بشه جدا كرد از اين جريان اما روياها و آرزوهاي آدمها شامل اين قانون ميشن. روياي آدمها فقط و فقط تا وقتي كه جوونه روياست. شيرين و دوست داشتني. اما وقتي اين رويا تو حصار زمان گم بشه و هميشه رويا بمونه و هيچ وقت به عنوان يك واقعيت حس نشه,وقتي كه چين و چروك و گرد و غبار زمانه روي صورت اين رويا بشينه Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1062531557815030282003-09-03T00:09:00.000+04:302003-09-03T00:09:17.730+04:30تا با غم عشق تو مرا كار افتاد بي چاره دلم در غم بسيار افتاد بسيار فتاده بود اندر غم عشق اما نه چنين زار كه اين بار افتاد سوداي تو را بهانه اي بس باشد مدهوش تو را ترانه اي بس باشد در كشتن ما چه ميزني تير جفا ما را سر تازيانه اي بس باشد تا بااا غم عشق تو مرا كار افتاااااد,بي چاره دلم,بي چاره دلم در غم بسيار افتااااااااااااد... اين تيكه اش از خود بي خودم مي كنه,مست!درست مثل اون روزا... واي اينجاشوAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1061753635938291552003-08-25T00:03:00.000+04:302003-08-25T00:06:07.713+04:30دلبركم چيزي بگو به من كه از گريه پرم,به من كه بي صداي تو از شب شكست مي خورم, دلبركم چيزي بگو به من كه گرم هق هق ام,به من كه آخرينه آواره هاي عاشقم, چيزي بگو كه آينه خسته نشه از بي كسي, غزل بشن گلايه ها ,نه هق هق دلواپسي نزار كه از سكوت تو پرپر بشن ترانه ها, دوباره من بمونم و خاكستر پروانه ها چيزي بگو اما نگو از مرگ ياد و خاطره, كابوس رفتنت بگو از لحظه هاي من بره چيزي بگو اما نگو قصه ما به سر رسيدAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1060715861782094502003-08-12T23:47:00.000+04:302003-08-12T23:47:41.763+04:30هوم...,نميدونم كه واقعا چي بايد بگم كه فقط گفتن مرسي خيلي كمه براتون! حضورتون , بودنتون , همه وهمه باعث ميشه كه تو هواي پراز خاطره امروز سبك و رها غوطه ور بشم و مست! اين بودنتون درسته كه خيلي خيلي گرمه اما درست به لذتبخشيه خنكاي جاده چالوسه!بعد از اولين پيچ... ممنون از همه همتون, همين كه به يادم بودين خيلي خوب بود, اين كه تو هواي غبار آلود و ابري اين روزا يادم انداختين كه هنوز ميشه نفس كشيد, Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1059593345135253902003-07-30T23:59:00.000+04:302003-07-30T23:59:05.066+04:30مثل باد سرد پاييز،غم لعنتي به من زد حتي باغبون نفهميد كه چه آفتي به من زد، رگ و ريشه هام سياه شد، تو تنم جوونه خشكيد اما اين دل صبورم به غم زمونه خنديد... آسمـــــــــــــــــون مست جنوني، آسمـــــــــــــــــون تشنه خوني، آسمـــــــــــــــــون مست گناهي، آسمـــــــــــــــــون چه رو سياهي، اگه زندگي عذابه، يه حباب روي آبه، من به گريه هام ميخندم، ميگم اين همش يه خوابه... آسمون پيشم شكسته، من Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1059249426881779822003-07-27T00:27:00.000+04:302003-07-27T00:35:39.040+04:30ممنون!خيلي ممنون از اين كه همه كارهات حتما يه حكمتي داره و من هم چون با تمام وجودم قبولت دارم و به تصميماتت ايمان دارم اصلا بهش فكر نمي كنم و بدون اين كه حتي تو خيال خودم بپرسم كه چرا؟ چشم بسته با همه ذرات وجودم قبولش مي كنم كه اگر اين جوري نبود پيدا كردن دليل بعضي چيزها بد از بين مي برد آدمو... هوم! اين دختره... يه دختر خيلي جوون كه شايد هنوز طعم بيست سالگي رو هم نچشيده...معصوم و معصوم و معصوم Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1058813605005525682003-07-21T23:23:00.001+04:302003-07-21T23:40:08.986+04:30هر كابوسي هر چقدر هم بد و طولاني و عذاب آور باشه بالاخره يه روزي تموم ميشه!حتما يه روزي تموم ميشه... اما تموم شدن بعضي از كابوس ها اگه حتي تموم كننده اصلي اش تو نباشي هم باعث غرور ميشه.احساس غروري كه با همه كاذب بودنش لذت بخش و شيرينه.همون احساس بودن! كابوس ما هم تقريبا تموم شده است اما من اونقد از اين كابوس خسته ام كه فكر ميكنم سالها آرامش هم كمه براي در شدن اين خستگي... اين قيافه آويزون و اين Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1058813628626420742003-07-21T23:23:00.000+04:302003-07-21T23:24:16.640+04:30شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد، فريبنده زاد و فريبا بميرد، شب مرگ تنها نشيند به موجي، رود گوشه اي دور و تنها بميرد، در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب كه خود در ميان غزل ها بميرد، گروهي برآنند كين مرغ شيدا كجا عاشقي كرد؟...آن جا بميرد... شب مرگ از بيم آن جا شتابد، كز مرگ غافل شود تا بميرد، من اين نكته گيرم كه باور نكردم، نديدم كه قويي به صحرا بميرد... چو روزي ز آغوش دريا برآمد شبي هم در آغوش دريا Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1058274734865479292003-07-15T17:42:00.000+04:302003-07-15T17:42:14.870+04:30از کفر من تا دين تو راهی بجز ترديد نيست دلخوش به فانوسم مکن اينجا مگر خورشيد نيست ؟ ... با حس ويرانی بيا تا بشکند ديوار من چيزی نگفتن بهتر از تکرار طوطی وار من ...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1056832547555549222003-06-29T01:05:00.000+04:302003-06-30T00:09:46.883+04:30تو اي ناياب اي ناب، مرا درياب درياب منم بي نام بي بام، مرا درياب تا خواب مرا درياب مستانه، مرا درياب تا خانه مراقب باش تا بوسه، مرا درياب بر شانه مرا درياب من خوبم، هنوزم آب مي كوبم، هنوزم شعرمي ريسم،هنوزم باد مي روبم مرا درياب در سرما،مرا درياب تا فردا مرا درياب تا رفتن،مرا درياب تا اينجا مرا درياب تا باور،مرا درياب تا آخر مرا درياب تا پارو،مرا درياب تا بندر شايد همش يه بهانه باشه!يه بهانه برايAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-1056832333299811562003-06-29T01:02:00.000+04:302003-06-29T23:54:21.310+04:30نمي گم كه ناراحت شدم،نمي گم كه بهم كلي برخورد، اما اين آخر نامرديه!آخرش... خوب قبول كن وقتي يه آدمي بدون اين كه حتي حرفهاي منو بشنوه اينجوري قضاوت كنه هيچ ارزشي نداره،هيچ ارزشي... حالا واقعا ميفهمم كه چي مي گفتي. من سعي مو ميكنم كه فراموش كنم، اما همه چيزشو،خوب و بد! فراموش كردن كينه ها و بدي ها و زشتي هاي آدمها مال بچه هاست!مال اون باور ناب و دست نخورده و سفيد كه هيچ چيزي رو واقعا به خودش نمي Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-954755762003-06-09T23:25:00.000+04:302003-06-09T23:30:30.000+04:30همين شب بود اما پارسال! بدون هيچ ترديدي توي فرم هاي بلاگر نوشتم:http://ghoonieh.blogspot.com قمار عاشقانه! چقدر تازه بود اين اسم،چقدر نو بود و عزيز!حالا هم بعد از گذشت يك سال فكر ميكنم تنها چيزي كه توي در و ديوارهاي خاكستري و ترك خورده اين جا تازه و خوب و عزيز مونده همين اسمه. به عنوان اولين پست بعد از:بشنو اين ني... نوشتم: به نام دل، به نام شاهد و مي، به نام تار و تنبور و دف و ني... اون روزها Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-950458042003-05-29T23:34:00.000+04:302003-05-30T23:20:04.000+04:30بارون، بارون ميتونه بهترين انگيزه باشه،از همون انگيزه هايي كه مدتهاست گمشون كردم.يه انگيزه براي شروع، يه شروع دوباره اما پر قدرت تر و بهتر از هميشه. لطافت بارون و اين هواي عجيب و خنك اوايل خرداد_ بهار دلهره آور و كدر امسال ميتونه قويترين و بهترين محرك باشه، به شرط اين كه به قول اين آقاهه ز بارون غريب نباشي... اما وسط همين روزهاي بلند و بدقيافه بهار كه لحظه لحظه هاش يه جورايي لج كردن با من وحتي Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-941141522003-05-10T23:10:00.000+04:302003-05-10T23:10:40.050+04:30در راه زندگي، با اين همه تلاش و تمنا و تشنگي با اين كه ناله مي كشم از دل كه آب،آب ديگر سراب هم به فريبم نمي برد... خيلي مرسي! تنها نكته درست جزوه ات همين بود! Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-940667252003-05-09T23:17:00.000+04:302003-05-09T23:24:22.000+04:30بهار كه مياد از روي همه چيز رد ميشه، از روي شمشادهاي هميشه نم دار جاده تنهايي، از لا به لاي شاخه هاي انبوه تك تك ارغوان هاي صورتي اون خيابونه، از روي صداي شرشر آب ، از روي سايه زير درخت، از بوي نم بارون، وحتي از روي غربت شبهاي بي ستاره ... اما كاش كه اين بهار از روي دلامون هم رد بشه! همين بهار وقتي كه از روي كوهستان خنك رد بشه اينجوريش ميكنه: *هجدهم ارديبهشت، ساعت سه بعدازظهر، ارتفاعات شمال Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-936673592003-05-02T23:48:00.000+04:302003-05-03T00:06:15.000+04:30عجب احساس مزخرفيه اين احساس دور شدن، وقتي كه احساس ميكني از يه آدم،از يه موقعيت و از حتي يه احساس دور شدي... براي من يه جور شكستنه، تنها شدن نه!، فقط شكستن ، شكستن!، و تاوان اين شكستن هم كم نيست، يه سقوط، سقوط آزاد! من قرار نبود امشب بنويسم،مي خواستم فردا از كلي چيزا بگم. از اين سي دي جديده كه اين چند روزه همه احساسمو قلقلك داده،از اون خبر بد و خوبه و... اما نميدونم چي شد،خودمم نميدونم!!! شايد Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-931274982003-04-23T23:10:00.000+04:302003-04-23T23:34:17.000+04:30غروب يكي از همين روزهاي بهانه و تشويش، توي بلندترين و دنج ترين جاي دنيا، يه تصوير خيلي بزرگ از يه شهر بي در و پيكر و ابرهايي كه آروم در حال فرارن، با دل كوچولوي خودمون...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-928981192003-04-19T23:14:00.000+04:302003-04-19T23:14:27.076+04:30آب حيات عشق را در رگ ما روانه كن آينه صبوح را ترجمه شبانه كن اي پدر نشاط نو بر رگ جان ما برو جام فلك نماي شو وز دو جهان كرانه كن اي خردم شكار تو تير زدن شعار تو شست دلم به دست كن جان مرا نشانه كن آب حيات عشق را در رگ ما روانه كن،روانه كن...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-927328062003-04-17T00:12:00.000+04:302003-04-17T23:09:16.000+04:30هر بار كه اين داد ميزنه و ميگه:...حاليتم نيست!، دل منم يه جورايي ميشه،چه تو بارون باشه چه تو آفتاب...چه تنها باشم چه با بقيه، به خودم ميگم بسه ديگه!اين آخرين باره! اما اين ديوونه ديگه خودش REWرو فشار ميده!!! ================================= راست ميگه، سبز شدن زمينه ميخواد، موقعيت ميخواد... به قول دوستمون يه گلدون ميخواد تا ما پاچه هامونو توش بكاريم. هيچ چيزي بدون بستر و زمينه مناسبش بوجود نمياد.Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-926651372003-04-15T23:07:00.000+04:302003-04-15T23:07:59.750+04:30دستهايم را در باغچه مي كارم سبز خواهد شد، مي دانم، مي دانم، مي دانم... بسه ديگه!جدا" بسه... همه چيزو بايد فراموش كرد،حداقل در ظاهر... من ديگه تحملشو ندارم.ديگه نمي تونم اين جوري سنگ و سرد و بي تفاوت باشم. ديگه نمي تونم بشينم به اميد اين كه اوضاع خودش درست بشه... حالم داره به هم ميخوره از خودم،دارم خفه ميشم. بد جوري وا دادم. درسته،خيلي خسته ام اما اين خستگي رو هم بايد فراموش كرد،الان وقتش نيست.Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-926649982003-04-15T23:05:00.000+04:302003-04-15T23:13:01.000+04:30You think that I can never laugh again You'll see, You think that you destroyed my faith in love. You think after all you've done I'll never find my way back home, You'll see Somehow, someday...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-923730322003-04-10T22:20:00.000+04:302003-04-10T22:20:44.140+04:30خود_ بي خودي، آدمك برفي، پر از بي كسي، حرف بي حرفي...Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-920994052003-04-06T23:04:00.000+04:302003-04-06T23:04:03.670+04:30به رسم مرغ دريايي، پر از پر تماشايي، به سوز ساز تنهايي، در اين سيلاب زيبايي، ... به پيچ و تاب يك پيچك، به شكل آخرين ميخك، به ياد شمعي در رگبار دو سايه در هم بر ديوار ... تعجب نكن اگه با اين از خواب بيدار بشي.فصلشه خوب،حتي اگه اوضاع بدتر از اون موقع باشه! Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-917771812003-04-01T20:10:00.000+04:302003-04-03T23:44:52.000+04:30وقتي كه داشتم مثل هر سال تقويم رو عوض مي كردم و توي تقويم جديد مشخصاتم رو وارد مي كردم فرصت خوبي بود كه يه نگاه بندازم به سررسيد قديمي ام. به ورق هايي كه هر كدوم يه روز رو نشون مي دن و هر روز لحظاتي رو كه تك تكشون خاطره است.خاطره هاي خوب و خاطره هاي بد. لحظه هايي كه آرزو ميكنم هيچ وقت هيچ وقت تكرار نشه و لحظه هايي كه كاش همه زندگيم بود. زندگي خوب و بدي كه مثل يك نوار احتمالا تكرار ميشه مگر اينكهAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-915833142003-03-29T08:00:00.000+04:302003-03-29T08:03:23.000+04:30بارون های اینجا هیچ ربطی به بارون های خودمون نداره. وقتی که هوا صاف و آرومه فقط در عرض چند ثانیه ابرهای سیاه آسمون رو می پوشونن و با صدای یه رعد و برق شرشر بارون شروع میشه.با این که فصل کم بارونشونه اما از روزی که من اومدم هر روز بارون اومده. من داشتم از این بالا بارون رو نگاه میکردم.به مردم این شهر فکر میکردم.به خودم .به خودمون! اما تنها چیزی که اینجا بود برای گوش کردن یه آهنگ قدیمی بود.آهنگی کهAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-913460892003-03-25T18:57:00.000+04:302003-03-25T18:57:04.560+04:30وقتی که ساعت 6 صبج در حال گوش دادن دل کوچولو پست قبلی رو مینوشتم امیدوار بودم که بتونم هر روز اینجا رو آپدیت کنم.اما خوب نشد.یعنی همه تلاشمو کردم و نشد...به هر حال ببخشید. لما این روزهایی که من نیستم پر از اتفاقه.اتفاق های جورواجور و رنگ و وارنگ...چقدر هم من بدم میاد از این که از مرکز حوادث دور باشم. در ارتفاع 300 متری زمین در حال نهار خوردن بودم که جنگ شروع شد! اولین تجربه سال تحویل بدون سفره Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-906833732003-03-14T05:54:00.000+03:302003-03-14T05:54:36.590+03:30تا نيم ساعت ديگه ميرم. يه مسافرت چند هفته اي. مسافرتي كه تفريح اولويت اولش نيست اما اگر همه چيز خوب پيش بره يه سفر به يادموندني ميشه. اونجا اينترنت دارم اما اين كه بلاگ بنويسم يا نه نميدونم.همه چيز بستگي به شرايط داره اما اميدوارم. اين چند هفته آخر بيشتر شبيه كابوس بود،شلوغ،پر دغدغه و بدقيافه!اما هنوز هم فكر ميكنم خيلي از كارهام مونده اما چاره اي نيست،بايد رفت! اما اين روزهاي افسون شده آخر زمستونAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-903670302003-03-08T23:37:00.000+03:302003-03-08T23:40:11.000+03:30كاش به شهر خوب تو مرا هميشه راه بود راه به تو رسيدنم همين پل نگاه بود مرا ببر به خواب خود كه خسته ام از همه كس كه خواب و بيداري من... دلم ميخواست داد بزنم،يعني هنوزم ميخواد اما مثل هميشه رگ بي خيالي گزينه بهتريه! پس بي خيال حتي اگه اين بي خيالي منفجرت كنه از درون!Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-903185162003-03-07T23:41:00.000+03:302003-03-07T23:43:33.000+03:30تو عصر جمعه دلگير باروني تنها رفتم تاتر. بارون همه نيمكت سيماني هاي محوطه رو خيس كرده بود و يه باد خنك قطره هاي بارون رو ميكوبوند توي صورتم و فقط از وسط ازدحام ماشينها صداي بوق بود كه ميومد. رفتم تو،عصر جمعه بود اما سالن اصلي تاتر شهر نيمه خالي! افشين و بودلف هر دو مرده اند كار دكتر قطب الدين صادقي به قول خودش برداشتي نو و دراماتيك از قصه ي افشين و بودلف در تاريخ بيهقي،بي آن كه از شرح زندگاني Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-900089252003-03-02T23:06:00.000+03:302003-03-02T23:06:02.420+03:30ديدم كه مي جوند ديوار اعتماد مرا موريانه ها... Aryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-898542162003-02-27T22:59:00.000+03:302003-02-28T08:56:46.000+03:30"روزي كه بازوان بلورين صبح دم برداشت تيغ و پرده تاريك شب شكافت، روزي كه آفتاب از هر دريچه تافت، روزي كه گونه و لب ياران هم نبرد رنگ نشاط و خنده گم گشته باز يافت، من نيز بازخواهم گرديد آن زمان سوي ترانه ها و غزل ها و بوسه ها، سوي بهارهاي دل انگيز گل فشان... " همه آرزوم فقط يك حبابه! يه حباب بزرگ و جادار كه منو تو خودش جا بده. ميرم تو حباب ميشينم،تو حباب ميشينم چون اگر اون تو باشم هيچ چيز نمي شنومAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3553497.post-891075692003-02-14T23:20:00.000+03:302003-02-14T23:20:14.033+03:30تا بهار دلنشين آمده سوي چمن اي بهار آرزو بر سرم سايه فكن چون نسيم نوبهار بر آشيانم كن گذر تا كه گلباران شود كلبه ويران من تا بهار زندگي آمد بيا آرام جان تا نسيم از سوي گل آمد بيا دامن كشان چون سپندم بر سر آتش نشان، بنشين، نشان سوز نهان بازآ ببين در حيرتم، بشكن سكوت خلوتم چون لاله تنها ببين بر چهره داغ حسرتم اي روي تو آيينه ام،عشقت غم ديرينه ام بازآ چو گل در اين بهار،سر را بنه بر سينه ام معجون "تاAryahttp://www.blogger.com/profile/15565328678377534178noreply@blogger.com